Cotexo de patrias

Na plenitude do Século de Ouro das letras e das artes de España, (século XVII), a aportación de Galiza foi escasa, e máis se emprobecía ao estarse formando as linguas hispánicas literarias, pois deixóuse de usar a lingua vernácula na creación literaria e, co seu abandono, secouse a fonte da inspiración e creación artística.


Un dos galegos máis notorios desta epoca foi o poeta coruñes Francisco de Trillo e Figueiroa, quen aos once anos marcha a vivir para Granada, e alí pasa a maior parte da súa vida, formandose lonxe de Galicia e en ambientes alleos a ela. 
A pesar dos seus recordos e o seu amor por Galicia, que mostra nas súas obras, Francisco pertence na totalidade á escola poética andaluza do Barroco, influída por Góngora, por quen el sinte unha fonda admiración. 
Era Francisco Trillo un poeta secundario da escola andaluza que florecía baixo a influencia do culteranismo gongorista. Pero a Trillo non lle gustan as décimas que Luis de Góndora compón contra Galicia, e non dúbida en darlles resposta condeando en Andalucia o que Góngora condeaba en Galicia. 
Máis por riba de toda a galleguía profunda de Trillo -di Francisco Elías de Tejada- a súa calidade insobornable de galego, aparece cando hai que cotexar entre as súas dúas patrias, Galicia con Andalucía, polo xiro das burlas das que os galegos viñan sendo obxecto. 

Ainda que Trillo era un exaltador da nobreza e carácter da súa terra, a súa postura, en vez de defender a Galicia, era poñer críticas a quen a Galicia críticaba. Que xa é máis do que fan algúns.

FONTE: El Correo gallego

Ningún comentario :

Publicar un comentario